زیارت

علی ابن موسی الرضا

آرامشی که در ضمن زیارت و بعد از ان برای انسان حاصل می شود بسیار قابل تامل است به حدی که آدمی نمی خواهد از این   فضایی که در ان قرار گرفته است بیرون رود. خدای من از لطف تو نسبت به خودم کمال تشکر را دارم که مرا همجوار ولی نعمتمان آقای مهربانی، پناه داده ای.

الســـــــــــــــــــلام و علیــــــــــــک یا علی ابن موسی الرضا ( ع )

این اولین زیارت من در سال جدید بود. خانواده علاقه داشتند که از قسمت دارالاجابه که منقول است نزدیک ترین مکان به قبر مطهر می باشد وارد شوند. از صحن آزادی مشرف شدیم و از دارالولایه به قسمت دارالاجابه رفتیم. در خودم مشغول بودم که به همراهیم گفتم ببین این چه خاندانی هستند که همه نوع اقشار با سلیقه های مختلف فکری و ظاهری به این بارگاه می آیند و جذب این خاندان می شوند. ما ادعا می کنیم که مسلمان و شیعه هستیم ولی هیچ گونه اثری از نشانه های شیعه بودن در وجودمان نیست که بتوانیم جاذبه داشته باشیم.

همراه بنده، داستان معروف شیخ بهایی را گفت که بسیار آموزنده بود. زمانی که شیخ بهایی می خواست سر در ورودی حرم را نصب کند و نیتش این بود که گنهکاران نتوانند وارد شوند و امام رضا علیه السلام به خواب معمار می روند و می گویند درب را نصب کن نیازی به حضور شیخ نیست.

خدا کند که اینقدر ادعای مسلمانی می کنیم بتوانیم شیعه حقیقی باشیم. در مدار قرار گرفتن کار سختی است که نیاز به ممارست دارد ولی شدنی است. اگر غیر این بود افرادی مانند میثم،ابوذر، سلمان فارسی و … نبودند پس این کار شدنی است.

تقوی هم شاید به تعبیری همین باشد که انسان در جایی باشد که دروغ به راحتی گفته می شود ولی او پیرو حقیقت باشد، ربا و دزدی رایج است ولی شخص خود را از این آلودگی ها حفط کند.

مگر نه اینکه انسان خلیفه خدا در روی زمین است پس می تواند صفات پروردگار خود را نیز داشته باشد نمونه اش همین ائمه معصومین علیه السلام که مانند ما زندگی می کنند.

از خداوند متعال خواستار توفیق خدمت در آستان مقدس ائمه معصومین هستم تا شاید در کنار این بزرگان بودن بتواند آرامش روحی برایم به ارمغان بیاورد و رذیلتهای اخلاقی تبدیل به محسنات شود.

 

نظر شما چیست

نظر شما