فاطمیه

فاطمه جان، غم از دست دادن تو برای علی علیه السلام چقدر سخت و جانکاه است. زبان و نوشته های ما از بیان این داغ عظمی قاصر است. علی علیه السلام که با آن همه هیبت و شجاعت در جنگهایی که قویترین اعراب حضور داشتند  این قدر زمین گیر نشد که داغ تو این کار را با او کرد.

فاطمه جان تویی که با تمام وجود از مولایت حمایت کردی. جان علی گرفته شد زمانی که از کوچه های بنی هاشم برایش خبر آوردند.

زهرا شدی که نام علی (ع) را علم کنی

پنهان شدی که هر دو جهان را حرم کنی

 

علی جان ما چگونه می توانیم تسلی خاطر شما و فرزندانتدر این مصیبت عظمی باشیم.

آنانی که به قصد گرفتن بیعت از علی به خانه او آمدند مگر نمی دانستند که این خانه ای است که پیامبر بدون اجازه وارد آن نمی شد.

مگر نمی دانستند که فاطمه پاره تن پیامبر است. مگر نمی دانستند که عایشه هم در مقام خانم این خانه تجلیل ها کرده است.

چگونه به خود جرات دادند که درب خانه دخت پیامبر را آتش بزنند. جسارت از این بیشتر که دستان پسر عم پیامبر را بستند و در مقابل دیدگان او به خانواده او بی حرمتی کردند. اینان حرمت علی، شخصی که فرشتگان مقرب به مقام او قبطه می خورند، علی که  رسالت امامتش کامل کننده دین پیامبر بود. علی که نه خاطر شجاعتش در دفاع از اسلام، نه بخاطر به جان خریدن سختی ها در شب هجرت، نه به خاطر وصی و اخی بودنش با پیامبر بلکه به خاطر اینکه او از خاندان و خانواده پیامبر بود حرمتش واجب بود. حکومتی که مشروعیت خود را از بیعت با علی بدست می آورد، آیا شایسته چنین رفتاری با فرزند ابوطالب بود که این سقیفه نشینان خفی و دنی با این بزرگ مرد کردند.

جاهلانی که به ادعای خود همراه پیامبر بودند، کسانی که داعیه دار دفاع از اسلام بودند…

اینان از کدام اسلام دفاع کردند ؟‌ اسلام بدون علی ؟‌ حتی خودشان به دانش و علم و علی در حکومت داری و سیاست اذعان داشتند. وای که ما چه می کشیم از این مقدس مآبان . از ابتدای اسلام تا امروز

فاطمه جان ما نمی دانیم که شما بعد از بردن علی به مسجد چه حالی داشتید، فقط همین را می دانم که اگر علی به سلمان نمی گفت که جلوی فاطمه را بگیرد نفرین شما بر این مردم رذل و دنیا پرست چنان می کرد که گویی نسلی از این ها در زمین باقی نمی ماند.که اگر نفرین می کردین خانه ظلم ویران میشد، که اگر نفرین می کردین زمین و زمان به هم می پیچید.

با این وجود و در حالی که نگران حال همسر خود بودید از مولی خود اطاعت داشتید. آیا باز این کوران و کران حقیقت را می فهمیدند ؟ که اگر می فهمیدند غدیر را درک می کردند، حرمت گفته پیامبر در مواظبت و عشق به قرآن و عطرت را می فهمیدند.

فاطمه جان، زمانی که پدر در بستر افتاده بود همیشه نگران بودی که بعد از او چه می شود و پدر با م‍‍ژده ای که به شما داد که اولین نفر بعد از او خواهید بود که به دیدار پدر می شتابید آرام گرفتید، ولی علی چه کند ؟‌

علی چه کند با داغ شما، علی چه کند با ناله های بچه های شما، علی چه کند با غربت شبانه دفن کردن شما، که این امر سیاستی بود از خاندان بنی هاشم که نشان دهد این حکومت وقت لیاقت شرکت در تشییع پیکر مطهر دختر رسول خدا را ندارد.

علی چه کند بدون یاور، علی چه کند بدون حامی، رفتی و با قبری پنهان و داغی بر دل شیعیان که کی می شود مهدی بیاید و فاطمیه را از اسم زمان به اسم مکان تبدیل کند.

به امید ظهور بهترین های عالم امکان

 

 

نظر شما چیست

نظر شما