حرکت امام حسین (ع) از مدینه

از زمان هلاکت معاویه  که در رجب اتفاق افتاد امام علیه السلام از مدینه به سمت مکه حرکت کردند. علت این امر  ببیعت خواستن یزید از امام حسین علیه السلام بود و امام از این امر امتناع کرده  و به سوی مکه حرکت کردند رفتن به سوی مکه خود نیز حکمتی دارد . از آنجا که مکه محل حضور حاجیان از سراسر شبه جزیره عرب و حتی برخی کشورهای دیگر بود بهترین مکان برای آگاه کردن مردم از حکومت  سفیانیان بود.

علت دیگر این بود که مکه حرمت داشت و ریختن خون در سرزمین امن الهی شایسته نبود. البته حرمت این مکان از طرف یزید نگه داشته نشد و حکم به قتل امام علیه السلام را در مکه در صورتی که بیعت نکنند داده بود.

البته یزید به عمرسعد ابی وقاص اعلام کرده بود که در مکه اگر امام حسین علیه السلام مبارزه ای را آغاز کرد با ایشان به جنگ برخیزد و امام برای حفظ حرمت حرم امن الهی در روز 8 ذی الحجه یا روز ترویه از مکه خارج شدند.

زمانی که کوفیان از خروج امام از مدینه آگاه شدند جلسه ای را در منزل سلیمان بن صرد خزاعی تشکیل دادند و متوفق شدند تا امام را به کوفه دعوت کنند و به رهبری ایشان به جنگ با حکومت بپردازند.

نامه های کوفیان به سمت مدینه سرازیر شد . امام مسلم بن عقیل پسر عموی خویش را خواندند و او را از ماجرا آگاه کردند و ایشان را برای آگاه کردن امام از تصمیم نهایی کوفیان به همراه جواب نامه های انها به سمت کوفه راهی کردند.

همزمام امام برای دعوت از بزرگان بصره به انان نامه ای ارسال کردند و از یزید بن مسعود نهلشی و منذربن جارود عبدی دعوت به همکاری کردند.

این دو بزرگ قبایل خود بودند و پس از هماهنگی با قبایل خود تصمیم به یاری امام گرفتند و نامه ای به امام نوشتند که : « به نام خداوند بخشنده مهربان, و امام بعد, ….. قبیله بنی سعد به دعوت تو پاسخ مثبت داد  سر به فرمان تو داده و من با پیام تو چون باران صبحگاهی غبار کدورت را از دل ها برذم و تاریکی جهالتشان را به لطف بارقه عنایت تو روشن کردم.»

وقتی امام نامه را خواندفرمود : « خداوند تو را از هراس در امان دارد….»

اما وقتی یزید بن مسعود آماده حرکت به  سوی امام حسین علیه السلام بود  خبر شهادت آن حضرت را شنید و بسیار ناراحت شد.

مسلم پس از ورود به کوفه به خانه مختار ثقفی و از آنجا به خانه هانی رفت مردم بسیاری به ایشان بیعت کردند و ایشان نامه نوشت تا امام نیز به سمت کوفه حرکت کنند.

در بین راه منزل های مختلفی بود که هر یک دارای حکمت ها و مسایلی بود که در نوشته های بعدی ان شالله به انها اشاره خواهد شد.

 

نظر شما چیست

نظر شما